Επτά επί Θήβας (Αισχύλος) – Αρχέτυπο & Μετάφραση

Επτά επί Θήβας (Αισχύλος)Επτά επί Θήβας (Αισχύλος)
(Αρχέτυπο – Μετάφραση)

Το Επτά επί Θήβας αποτελεί το τελευταίο μέρος της τριλογίας του Αισχύλου για τον Θηβαϊκό κύκλο και το μοναδικό έργο της τριλογίας που σώζεται έως σήμερα (περιλαμβάνονται επιπλέον τα έργα Λάιος και Οιδίπους). Παρουσιάστηκε στην Αθήνα το 467 π.Χ. και με το έργο αυτό, ο Αισχύλος κέρδισε τον ποιητικό αγώνα που πραγματοποιήθηκε κατά το πρώτο έτος της 78ης Ολυμπιάδας. Η ιστορία της τραγωδίας είναι βασισμένη στο μύθο των δίδυμων γιων του Οιδίποδα και της Ιοκάστης, Ετεοκλή και Πολυνείκη. Σύμφωνα με αυτόν, τα δύο αδέλφια συμφώνησαν αρχικά να κυβερνούν εναλλάξ τη Θήβα, ωστόσο, μετά από την άρνηση του Ετεοκλή να παραδώσει το θρόνο στον Πολυνείκη, ο τελευταίος οργάνωσε με έξι ακόμα βασιλείς (τον Άδραστο, τον Αμφιάραο, τον Καπανέα, τον Ιππομέδοντα, τον Τυδέα και τον Παρθενοπαίο) εκστρατεία εναντίον του Ετεοκλή και της πόλης της Θήβας. Η πολεμική αυτή σύγκρουση αναφέρεται με τον όρο Επτά επί Θήβας και κατέληξε με νίκη των Θηβαίων αλλά και τον θάνατο των δύο διεκδικητών του θρόνου. Το ίδιο θέμα πραγματεύεται και η τραγωδία του Ευριπίδη Φοίνισσαι ενώ υπήρχε και το έπος Θηβαΐς το οποίο έχει χαθεί.

Συγγραφέας: Αισχύλος
Μετάφραση: Γιάννης Γρυπάρης
Μέγεθος: 26 σελ. / 761 Kb
Μορφή: pdf

Επτά επί Θήβας (Αισχύλος)
(Αρχέτυπο – Μετάφραση)

 

Δείτε ακόμα:

Ίσως σας ενδιαφέρουν...

Κατηγορία: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

Tags: ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*