Σκέρτσο

Σκέρτσο
Σκέρτσο
(Μυθιστόρημα)

Λένε πως η πλοκή σ’ ένα μυθιστόρημα ξεκινά από μια ιδέα. Εγώ θα σου ‘λεγα πως μπορεί κι από ‘να γάτο, φτάνει- ο γάτος- ν’ ανοίξει μια πόρτα. Στην πρώτη περίπτωση μετράει η ιδέα. Στη δεύτερη ο γάτος. Α, ναι. Και η πόρτα. Λοιπόν. Έχουμε και λέμε: Ο γάτος. Ο γάτος, ήταν ένας πανέμορφος κοκκινοτρίχης και τόνε φωνάζανε Ρόκο. Τόνε βρήκε, ο Τζούλιο, πίσω από το περίπτερο της πλατείας, μισοπεθαμένο. «Τ’ αδέρφια του», κατά πως του ‘πε ο περιπτεράς, «τα φολιάσανε, κι έμεινε μόνος». Και τότε ο Τζούλιο τόνε βάφτισε Ρόκο. Ο Ρόκο… δίχως τ’ αδέρφια του. Τόνε πήρε, που λες, τρυφερά στην παλάμη του- ο γάτος ούτε που κουνήθηκε, τέτοιο ένστικτο- τόνε κουβάλησε στο αρχοντικό, τον απίθωσε στο κρεβάτι του- ο γάτος όλο το βράδυ κοιμήθηκε δίπλα στο μάγουλό του- …ε… μετά, τι τα θες; Ο γάτος διάλεξε για αφεντικό τον Τζούλιο κι ο ίδιος- ο γάτος- έγινε τ’ αφεντικό του αρχοντικού. Μέχρι στιγμής τίποτα το ασυνήθιστο, τουλάχιστον για όσους ξέρουν από γάτους.

Συγγραφέας: Δημήτρης Βλάσσης
Έκδοση: Αυτοέκδοση, 2016
Άδεια: CC BY-NC-ND
Μέγεθος: 164 σελ. / 1,20 Mb
Μορφή: pdf

Ίσως σας ενδιαφέρουν...

Κατηγορία: ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ

Tags: ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*