ΠΟΛΥΜΝΙΑΣ ΒΑΚΧΕΙΟΙ (Ποιητική Συλλογή)

ΠΟΛΥΜΝΙΑΣ ΒΑΚΧΕΙΟΙ

ΠΟΛΥΜΝΙΑΣ ΒΑΚΧΕΙΟΙ

«Πονούσα… Πονώ. Γράφω στίχους. Εσύ μου στέλλεις μήνυμα με τους δικούς σου συμβολισμούς: “Φοβάμαι το φεγγάρι. Τ’ αστέρια δεν τα κατεβάζει η νύχτα. Κοντά του τ’ ανεβάζει το φεγγάρι που σκιάζεται τη μοναξιά. Μα φυσικά έπρεπε να μείνουμε έξω στο σκοτάδι να παίξουμε με το φεγγάρι”. Πονώ. Κολλώ κάθετα, διαγώνια, οριζόντια, κορδέλες σελοτέιπ στην άκρη του γραφείου σας. Ξανά και ξανά, ύστερα όπου βρω, όπου φτάσω, σε όλο το σπίτι. Πονώ. Στο δικό μου γραφείο δύο ξύλα σταυροειδώς. Κουβάλησες αυτά τα ξύλα μέσα στο σπίτι; Τι κάνεις εκεί; Ένας μεγάλος σταυρός. Όρθιος στο γραφείο μου επάνω, ακουμπισμένος στον τοίχο. Ακουμπώ επάνω. Ανοίγω τα χέρια, το κεφάλι γερτό λιγάκι, κλειστά μάτια, όπως το Χριστό στο τέμπλο του μοναστηριού, που είδα χτες. Τι παιγνίδια είναι τώρα αυτά; Κι εγώ πονώ. Πρέπει να κοιμηθώ. Αύριο θα πάω δουλειά. Δεν κοιμάμαι. Γράφω ποιήματα: “Να ξημερώσει ο Θεός τη μέρα του. Να πάρω πάλι από την αρχή τους δρόμους. Να κουβαλώ απ’ την καρδιά μες τους θαλάμους του μυαλού μου τις μυλόπετρες. Αδειάζοντας τον εαυτό μου να τόνε ξαίνω σαν βαμβάκι. Στην αλυσίδα αλυχτώντας με ακολουθεί ο πόνος μου”». (Ε. Μαντά-Λαζάρου, Χωρίς την Αριάδνη, Εκδ. Γκοβόστη, Αθήνα 2006, σσ. 116-117).

Συγγραφέας: Παντελής Χρ. Στεφάνου
Έκδοση: Αυτοέκδοση, 2012
ISBN: 978-9963-9067-1-0
Μέγεθος: σελ.: 129 / 772 Kb
Μορφή: Online Pdf

Ίσως σας ενδιαφέρουν...

Κατηγορία: ΠΟΙΗΣΗ

Tags: , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*